เช้าวันหนึ่ง..ที่โรงพยาบาล…

> > > “ขอให้ชั้นดูหน้าลูกหน่อยได้มั๊ยคะ”คุณแม่คนใหม่เอ่ยขึ้น > > > เมื่อห่อผ้าน้อย ๆอยู่ในอ้อมกอดเธอ > > > เธอค่อยๆคลี่ผ้าที่ห่อออกเพื่อมองใบหน้าเล็ก ๆ กรี๊ด ด ด ด ด….> > > เธอกรีดร้อง หมอต้องอุ้มเด็กออกไปอย่างรวดเร็ว > > > เด็กทารกที่เกิดมา….ไม่มีใบหู

> > > และแล้ว> > > ….กาลเวลาพิสูจน์ว่า….การได้ยินของเจ้าหนูไม่มีปัญหา > > > ปัญหามีเฉพาะสิ่งที่มองเห็นภายนอกคือ….ใบหูที่หายไป

> > > หลายครั้งที่เจ้าหนูกลับจากโรงเรียนแล้ววิ่งมาบอกแม่

> > > ….เธอรู้ว่าหัวใจลูกปวดร้าวแค่ไหน…> > >> > > เจ้าหนูพูดโพล่งออกมาอย่างน่าเศร้า > > > “พวกเด็กตัวโต พวกมันล้อผมว่า “นายตัวประหลาด”

> > > จนกระทั่ง… เจ้าหนูเติบโตขึ้นหล่อเหลา

> > > เป็นที่รักของเพื่อน ๆ เค้ามีพรสวรรค์ในด้านอักษรศาสตร์ วรรณคดี> > > และดนตรี เค้าอาจได้เป็นหัวหน้าชั้น …> > >> > > แต่เพราะเจ้าสิ่งนั้น…ทำให้เค้าไม่อยากเจอใคร > > > “ลูกต้องพบปะกับผู้คนบ้างนะลูก” > > > แม่กล่าวด้วยความสงสารลูก

> > > …..พ่อของเด็กชายปรึกษากับหมอประจำครอบครัว

> > > และได้รับข่าวดีจากหมอว่า…”ผมสามารถปลูกถ่ายใบหูได้รับถ้ามีผู้บริจาค > > > แต่ใครล่ะจะเสียสละใบหูเพื่อเด็กน้อยคนนี้” คุณหมอกล่าว

> > >

> > > จนกระทั่ง …2 ปีผ่านไป พ่อบอกกับลูกชาย > > >> > > “ลูกเตรียมตัวไปโรงพยาบาลนะ

> > > พ่อกับแม่หาคนบริจาคใบหูที่ลูกต้องการได้แล้ว…แต่นี่เป็นความลับ”

> > > การผ่าตัดสำเร็จด้วยดี > > > และแล้ว…คนคนใหม่ก็เกิดขึ้น

> > > ….เค้ากลายเป็นผู้มีพรสวรรค์…> > > เป็นอัจฉริยะในโรงเรียน…ในวิทยาลัย> > > จนเป็นที่กล่าวขานกันรุ่นต่อรุ่น

> > > ต่อมาได้แต่งงาน…และทำงานเป็นข้าราชการในสถานทูต

> > > วันหนึ่งชายหนุ่มถามผู้เป็นพ่อว่า > > > “พ่อครับใครเป็นคนมอบใบหูให้ผมมา

> > > ใครช่างให้ผมได้มากมาย แต่ผมไม่เคยทำอะไรเพื่อเค้าได้เลยสักนิด”

> > > “พ่อไม่เชื่อว่าลูกจะตอบแทนเค้าได้หมดหรอกเรื่องนี้..เป็นความลับ > > > เราตกลงกันแล้ว” พ่อตอบ

> > >

> > > หลายปีผ่านไป….มันยังคงเป็นความลับ และแล้ว..วันนึง

> > > วันที่มืดมิดที่สุดผ่านเข้ามา…ในชีวิตลูกชาย

> > > แม่เค้าได้เสียชีวิตลง.. > > > เค้ายืนข้างๆพ่อ…ใกล้!บศพของแม่

> > > พ่อเรียกเค้า > > > “ มานี่สิลูก..มานั่งใกล้ๆนี่..พ่อลูบผมแม่อย่างช้าๆ > > > และนุ่มนวล..ผมสีน้ำตาลแดงถูกเสยขึ้นจนมองเห็น > > > ใบหน้าที่มองดูเหมือนคนนอนหลับ

> > > …และแล้วสิ่งที่ทำให้ลูกชาย> > > ถึงกับต้องตะลึง.. …………ใบหูของแม่…หายไป

> > >

แม่ไม่มีใบหู…”นี่เป็นคำตอบที่ลูกอยากรู้มาตลอดชีวิต”…พ่อกระซิบผ่านลูกชาย

“แม่บอกพ่อว่าเธอดีใจที่ได้ทำอย่างนี้+ตั้งแต่วันผ่าตัด…เธอไม่เคยตัดผมอีกเลย

> > > ไม่มีใครมองเห็นว่าเธอไม่สวยจริงมั๊ย?> > >

> > > “ จงจำไว้” สิ่งมีค่าที่แท้จริง > > > …ไม่ได้อยู่ที่การมองเห็น…หากแต่อยู่ที่สิ่งที่เรามองไม่เห็น

…ความรักที่แท้จริง….ไม่ได้อยู่ที่เราได้ทำอะไรแล้วมีคนรับรู้…หากแต่อยู่> > ู่> > ที่สิ่งที่> > > เรากระทำแล้ว…ไม่มีใครรับรู้> > >

> > > …..ความรัก

> > > บางครั้งไม่จำเป็นต้องพูดพร่ำเพรื่อ..

เรื่องราวเกี่ยวกับวันแม่อื่นๆที่น่าสนใจ